Joie de vivre

De Fransen zitten er helemaal doorheen. Ik wist van niks, ik dacht dat het daar heerlijk is, met al die fijne wijn en die kaas en die lavendel en die zon. Maar dat is dus niet zo. Ze zitten in een collectieve depressie, de Fransen. En wat nog veel erger is: ze denken niet dat het op korte termijn beter wordt. Vraag ze of ze een beetje zin hebben in het volgende decennium, en de misère is compleet…het volgende decennium? Daar moeten ze al helemaal niet aan denken! Ze verwachten dat alles, ja, dat werkelijk alles over tien jaar nog veel erger zal zijn dan nu. Oef. Deze schokkende feiten komen uit een onderzoek naar levensvreugde in een handvol Europese landen, en in Amerika. Dat onderzoek is pas gedaan door een of ander voornaam instituut waar ze heel graag wilden weten hoe het zo’n beetje staat met de mondiale blijheid. Frankrijk komt als sipste uit de bus. In Duitsland zijn ze stukken blijer en optimistischer (in Duitsland! Land van gekwelde dichters en componisten, van Weltschmerz en Zum Tode betrübt!), en in de VS ook. Hoe komt dat? Wat zit die Fransen dwars? Zijn het Les Bleus die zo ontluisterend ten onder gingen tijdens het WK Voetbal, kibbelend als een stel verwende wijven en spelend als een doorweekte krant? Is het de president die met zijn kleine-mannetjes-machismo uiteindelijk toch niet zo gek veel oplost en de mensen hun riante pensioenen afpakt? Is het de vrouw van de president, die iedereen de stuipen op het lijf jaagt met haar CD’s vol hijgende niemendalletjes? Komt het door de nieuwe wereld-wijnen, die de Franse bordeauxs en bourgognes steeds meer in een hoekje drukken? Is het die inktzwarte Michel Houellebeq met zijn treurige boeken? Komt het omdat Montignac dood is? Of omdat Brigitte Bardot nog steeds leeft? Komt het door Asterix, die al jaren niet meer is wat ie geweest is? Of is het omdat Wende Snijders geen Franse chansons meer zingt? Zeg op Fransen, c’est quoi? Ik weet dat aan Nederlandse borreltafels weleens onaardige dingen over jullie worden gezegd: ‘leuk land, dat Frankrijk, er moesten alleen geen Fransen wonen’…. Bleeh. Suffe tekst. Maar kom op, joh! Daar trekken jullie je toch zeker niks van aan? Alsof alle Nederlanders zo ontstellend leuk zijn. Ja, Ben Saunders ja, en boer Richard, maar er zijn ook heus minder leuke. Ik was het er ook nooit mee eens, heb in mijn leven al heel erg veel vrolijke Fransen ontmoet. Maar nu blijkt dat dat dus waarschijnlijk een wassen neus is geweest. Een canard, zo gezegd. Dat jullie voor mij, de onbekommerde toerist op een terrasje met platanen, nog wel je best deden. Maar je eigenlijk enorm klote voelden. Al die tijd al. Kop op Fransen! Neem een voorbeeld aan de mensen in Bangladesh en Afghanistan. Die zijn, volgens weer een ander onderzoekje, stukken blijmoediger dan jullie. Geen idee hoe dat kan, maar kennelijk is een goed humeur toch ook een kwestie van houding. Dus mon dieu! Stel je niet aan! Trek een fles Pétrus open! Amuseer je! Roep de Poppies weer bij elkaar! Sta doping toe tijdens de komende Tour de France, wat kan het allemaal schelen! En kom desnoods even kijken op mijn balkon. Daar heeft de lavendel de barre winter doorstaan, en bloeit zij lustig verder. Het leven is heus wel mooi. Courage!